เรื่องสั้นมนุษย์พ่อตอนที่10 เรื่องเพศไหนดี
เพศไหนดี😌
"แม่คะคนที่ตลาดถามถึงแม่ด้วย"
"ถามว่ายังไงละลูก"
"ก็ถามว่าทำไมวันนี้แม่เอ็งไม่มาแบกกระสอบข้าวละ"
"ทำไมแม่ต้องไปแบกกระสอบด้วยละ ทั้งที่มันเป็นหน้าที่ของพ่อนะคะ"
จากบทสนทนาข้างต้น เด็กน้อยคนหนึ่งมีอายุเพียง10 ปีเท่านั้น เขาเกิดสงสัยว่าทำไมแม่ของตนเองจะต้องไปแบกกระสอบข้าวทั้งที่มันเป็นหน้าที่ของพ่อ และต้องใช้กำลังอย่างมากในการแบก แล้วทำไมชาวบ้านถึงต้องพูดจาแปลกๆและถามคำถามเกี่ยวกับพ่อแม่แปลกๆซ้ำๆ
"สวัสดีฉันชื่อนาโนนะ" ตอนนี้ฉันมีความสุขมากเลยลละเป็นครอบครัวที่แสนอบอุ่น พ่อของฉันชื่อพลพล ส่นแม่นะหรอชื่อปลา ฉันชอบทำงานบ้านช่วยพ่อกับแม่นะโดยเฉพาะงานบ้าน อย่างเช่น ล้างจานกวาดบ้านถูบ้านอะไรประมานนี้ แต่ฉันสามารถทำได้ทุกอย่าเลยนะ ทั้งงานหนักงานเบา เพราะพ่อกับแม่ของฉันสอนมา ฉันทำงานบ้านเป็นตั้งแต่อายุ7ปีแล้วละ แต่มันก็มีคำถามค้างคาใจว่าทำไมชาวบ้านถึงต้องถามคำถามแปลกกับฉันตลอดเวลาและชอบเรียนฉันว่าลูกผสม มันคืออะไรกัน ฉันก็อยากถามพวกเขาหรอกนะว่าความหมายมันคืออะไร
เช้าของวันศุกร์ที่โรงเรียน ตอนนั้นเป็นเวลา บ่ายสองซึ่งก็ใกล้ถึงเวลาเลิกเรียนกันแล้ว แต่ฉันยังเรียนวิชาพละศึกษาอยู๋ที่สนามหญ้าของโรงเรียน คุณครเองก็ปล่อยให้พวกเราวิ่งเล่นกันตามสบาย
"ลูกกระเทยเอ่ย"
"ลูกกระเทยเอ่ย"
ไม่นานฉันได้ยินเสียง คำว่าลูกกระเทยเอ่ย สองครั้งมันดีังมาแต่ไกล ฉันหันไปมองข้างสนามหญ้าจึงเห็นเด็กกลุ่มหนึ่งที่เป็นผู้ชายประมาณ4-5คน กำลังร้องตะโกนมาที่ฉันที่กำลังยืนอยู่แบบงงเพราะได้ยินคำนี้แล้วมันก็ทำให้ฉันนึกถึงคำพูดของชาวบ้านที่ตลาดว่า" ลูกผสมเอ่ย" แต่ตอนั้นฉันก็ไม่คิดอะไรมากพพอได้ยินแบบนี้บ่อยเข้าฉันก็เริ่มสงสัยจึงเก็บคำถามนี้กลับไปถามพ่อกับแม่ที่บ้านตอนทานข้าวดีกว่า
พอฉันกลับถึงบ้านฉันจึงมองหน้าพ่อกับแม่ที่นั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโชฟา แล้วฉันก็พูดกับตัวเองว่า "เฮยทำไมเอ็งไม่กล้าถามวะ"
"พูดออกไปสิวะนาโน"
ถึงฉันจะยังเด็กแต่ฉันฏ้มีความฉาดมากนะ ฉันเป็นเด็กที่ขี้สงสัยก็ว่าได้สมองดีด้วยแหละ เปล่านะฉันเปล่าชมตัวเองเลย บางครั้งฉันก็สับสนกับตัวเองเหมือนกันว่าทำไมฉันถึงอ่อนโยนกับเรื่องผู้หญิงไม่เป็น อย่างเช่นเพื่อนมันเล่นตุ๊กตา ฉันกลับไม่ชอบ แต่พอไปเล่นกับเพื่อนผู้ชายมันพาเล่นยิงปืนฉันกลับสนุกกับมันมากว่า และแล้วคืนววันนั้นฉันก็ไม่ได้ถามแม่กับพ่ออีกตามเคย
พอถึงวันเสาร์พ่อกับแม่ก็พาฉันไปทำงานที่โรงสีข้าว เหมือนทุกเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันจึงได้โอกาสสังเกตพ่อกับแม่ว่าเขามีความผิดปกติอะไรรึเล่า แต่พอยิ่งสังเกตก็ยิ่งไม่รู้เลย ก็ไม่เห็นความผิดปกติอะไร พบเพียงแค่ เห็นแม่แบกถุงข้าวสาร แล้วเห็น่อนั่งเตรียมกับข้าวที่ในครัวเม่านั่นเอง
"เฮ้ย...! "
ฉันร้องอุทานขึ้นจนพ่อกับแม่หันมามอง ฉันตกใจจึงรีบวิ่งหนีออกมา วิ่งมาถึงหน้าตลาดก็ต้องตกใจอีกครั้ง เมื่อเจอป้าคนที่ชอบบอกว่าฉันเ็นลูกผสม
"ไอ้ลูกผสมนี้มึงจะรีบวิ่งไปไหนวะ"
ฉันไม่ตอบคำถามใดๆกับป้า แล้วรีบวิ่งหนีเข้าไปในตลาด แล้วกลับได้ยินเสียงของป้าดังมาว่า "โอ้ยไอ้เด็กบ้ามีแม่เป็บทอมพ่อเป็นกระเทยควาย"
ฉันจึงหยุดชะงักกับคำพูดของป้าคนนั้น แล้วหวนคิดถึงคำพูดของป้า เดินกลับบ้านอย่างเหมอลอย ในคืนวันนะ้นฉันตัดสินใจถามคำถามกับพ่อแม่จึงได้รู้ความจริงว่า พ่อของฉันที่ดูอ่อนแอ แท้จริงแล้วพ่อก็คือแม่ของฉน ส่นแม่ที่ดูเข้มแข็ง แท้จริงแล้วก็คือพ่อของฉันเอง
"แล้วพ่อกับแม่จะให้ผมเป็นพ่อรึเป็นแม่ดีคะ"
ฉันเริ่มสับสนกับชีวิตตนเองว่าฉันควรเป็นเพศไหนดีนะ ฉันสับสนเหลือเกิน
เช้าของวันศุกร์ที่โรงเรียน ตอนนั้นเป็นเวลา บ่ายสองซึ่งก็ใกล้ถึงเวลาเลิกเรียนกันแล้ว แต่ฉันยังเรียนวิชาพละศึกษาอยู๋ที่สนามหญ้าของโรงเรียน คุณครเองก็ปล่อยให้พวกเราวิ่งเล่นกันตามสบาย
"ลูกกระเทยเอ่ย"
"ลูกกระเทยเอ่ย"
ไม่นานฉันได้ยินเสียง คำว่าลูกกระเทยเอ่ย สองครั้งมันดีังมาแต่ไกล ฉันหันไปมองข้างสนามหญ้าจึงเห็นเด็กกลุ่มหนึ่งที่เป็นผู้ชายประมาณ4-5คน กำลังร้องตะโกนมาที่ฉันที่กำลังยืนอยู่แบบงงเพราะได้ยินคำนี้แล้วมันก็ทำให้ฉันนึกถึงคำพูดของชาวบ้านที่ตลาดว่า" ลูกผสมเอ่ย" แต่ตอนั้นฉันก็ไม่คิดอะไรมากพพอได้ยินแบบนี้บ่อยเข้าฉันก็เริ่มสงสัยจึงเก็บคำถามนี้กลับไปถามพ่อกับแม่ที่บ้านตอนทานข้าวดีกว่า
พอฉันกลับถึงบ้านฉันจึงมองหน้าพ่อกับแม่ที่นั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโชฟา แล้วฉันก็พูดกับตัวเองว่า "เฮยทำไมเอ็งไม่กล้าถามวะ"
"พูดออกไปสิวะนาโน"
ถึงฉันจะยังเด็กแต่ฉันฏ้มีความฉาดมากนะ ฉันเป็นเด็กที่ขี้สงสัยก็ว่าได้สมองดีด้วยแหละ เปล่านะฉันเปล่าชมตัวเองเลย บางครั้งฉันก็สับสนกับตัวเองเหมือนกันว่าทำไมฉันถึงอ่อนโยนกับเรื่องผู้หญิงไม่เป็น อย่างเช่นเพื่อนมันเล่นตุ๊กตา ฉันกลับไม่ชอบ แต่พอไปเล่นกับเพื่อนผู้ชายมันพาเล่นยิงปืนฉันกลับสนุกกับมันมากว่า และแล้วคืนววันนั้นฉันก็ไม่ได้ถามแม่กับพ่ออีกตามเคย
พอถึงวันเสาร์พ่อกับแม่ก็พาฉันไปทำงานที่โรงสีข้าว เหมือนทุกเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันจึงได้โอกาสสังเกตพ่อกับแม่ว่าเขามีความผิดปกติอะไรรึเล่า แต่พอยิ่งสังเกตก็ยิ่งไม่รู้เลย ก็ไม่เห็นความผิดปกติอะไร พบเพียงแค่ เห็นแม่แบกถุงข้าวสาร แล้วเห็น่อนั่งเตรียมกับข้าวที่ในครัวเม่านั่นเอง
"เฮ้ย...! "
ฉันร้องอุทานขึ้นจนพ่อกับแม่หันมามอง ฉันตกใจจึงรีบวิ่งหนีออกมา วิ่งมาถึงหน้าตลาดก็ต้องตกใจอีกครั้ง เมื่อเจอป้าคนที่ชอบบอกว่าฉันเ็นลูกผสม
"ไอ้ลูกผสมนี้มึงจะรีบวิ่งไปไหนวะ"
ฉันไม่ตอบคำถามใดๆกับป้า แล้วรีบวิ่งหนีเข้าไปในตลาด แล้วกลับได้ยินเสียงของป้าดังมาว่า "โอ้ยไอ้เด็กบ้ามีแม่เป็บทอมพ่อเป็นกระเทยควาย"
ฉันจึงหยุดชะงักกับคำพูดของป้าคนนั้น แล้วหวนคิดถึงคำพูดของป้า เดินกลับบ้านอย่างเหมอลอย ในคืนวันนะ้นฉันตัดสินใจถามคำถามกับพ่อแม่จึงได้รู้ความจริงว่า พ่อของฉันที่ดูอ่อนแอ แท้จริงแล้วพ่อก็คือแม่ของฉน ส่นแม่ที่ดูเข้มแข็ง แท้จริงแล้วก็คือพ่อของฉันเอง
"แล้วพ่อกับแม่จะให้ผมเป็นพ่อรึเป็นแม่ดีคะ"
ฉันเริ่มสับสนกับชีวิตตนเองว่าฉันควรเป็นเพศไหนดีนะ ฉันสับสนเหลือเกิน
เสียง.สาวสวาสดิ์
นางสาวปิยะดา เสียงสาว รหัส57210406227 ปี4 หมู่2
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น