เรื่องสั้นมนุษย์พ่อ ตอนที่3 เรื่องแค่คิดไปเอง

23/09/2017

แค่คิดไปเอง😨

                ภายในบ้านหลังเล็กหลังหนึ่ง ฉันกำลังยืนมองดูรูปผู้หญิงคนหนึ่ง เขากำลังส่งยิ้มมาให้ฉันอย่างอ่อนโยน รูปนั้นถูกนำมาตั้งไว้หลังตู้เก่าๆ มีกระถางธูปเล็กๆหนึ่งกระถาง ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน ฉันพรางคิดในใจ ว่าถ้าเธออยู่กับฉันตอนนี้ชีวิตของฉันมันคงจะดีมากว่านี้  ผู้หญิงในรูปคือแม่ของฉันเอง แม่ตายไปตั้งแต่ฉันเรียนอยู่ ม.3 จนตอนนี้ฉันเรียนมหาลัยแล้ว พ่อบอกว่าแม่ประสบอุบัติเหตุ รถซนกันระหว่างข้ามถนน จึงทำให้ฉันอยู่กับพ่อแค่สองคน เพราะฉันเป็นลูกสาวคนเดียว พ่อของฉันทำอาชีพภารโรง แต่ก่อนพ่อเป็นหัวหน้าครอบครัว ขยันทำงานหาเงินส่งฉันเรียนตามใจฉันตลอด แต่นิสัยเสียของพ่อคือ ชอบดื่มสุราเป็นชีวิตจิตใจ จนทำให้พ่อติดมันขาดมันไม่ได้เลย และฉันเองก็เริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าพ่อจะดูแลฉันได้จริงๆรึเปล่า มันทำให้ฉันรู้สึกเหงาเหมือนต้องการความรักจากใครบางคนที่ฉันรู้สึกว่าอยู่ด้วยแล้วสบายใจ ฉันมีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง เขาชื่อแพตตี้ เพื่อนคนนี้เข้าใจฉันทุกอย่างเพราะเราเรียนมาด้วยกันตั้งแต่สมัยประถมแล้ว เวลาฉันเครียดหรือเดือดร้อนเรื่องเงินแพตตี้ก็ช่วยเหลือฉันตลอด จนวันหนึ่งมันเกิดเรื่องไม่ดีกับฉันที่ฉันพลาดไป
          ในคืนวันนั้นฉันนอนอยู่ในบ้านหลังกลับจากมหาวิทยาลัย ตอนนั้นก็เป็นเวลาสองทุ่มเศษๆ วันนั้นฉันเพลียมากเพราะวันนั้นฉันเรียนหนักมาก ฉันใส่แค่เสื้อกล้าม ฉันจึงนอนพักที่โชฟาตัวเก่าสีน้ำตาลแดง ฉันหลับไปได้สักพักก็ต้องสะดุ้งตกใจและร้องขึ้นว่า
          “ พ่อทำอะไรอะคะ” ฉันถามพ่อพร้อมผลักพ่อออกจากตัวฉัน
          “ฮืออออ” เสียงพ่ออยู่ในอาการเมาไม่รู้เรื่อง
แล้วพ่อก็เดินมากอดฉันเหมือนจะลวนลามฉัน ในตอนนั้นฉันตกใจมากจึงมองหาของแข็งเพื่อที่จะใช้ป้องกันตัวและเตือนสติพ่อ ทันใดนั้นฉันเหลือบมองไปเห็นขวดเหล้าที่ตั้งอยู่ข้างฝา ฉันจับขวดเหล้าแล้วฟาดไปที่ศีรษะพ่ออย่างแรงจนทำให้ขวดแตกศีรษะของพ่อเต็มไปด้วยเลือดไหลอาบที่ต้นคอ ฉันตกใจมากจึงวิ่งไปตามแพตตี้ที่บ้านหลังถัดกันไปสามหลัง ในตอนนั้นฉันกับแพตตี้พาพ่อไปหาหมอที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เป็นโรงพยาบาลเอกชน ฉันกลัวพ่อจะตายได้แต่ร้องไห้เสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ฉันก็ต้องตกใจกับค่ารักษาพยาบาลที่ใช้รักษาพ่อ มันแพงเหลือเกินกว่าคนอย่างฉันจะหาเงินมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลพ่อได้ แต่มันก็พอมีทางออกในตอนนั้นแพตตี้ได้หาทางออกให้ฉัน ถึงมันจะเป็นทางออกที่เลวร้ายมากสำหรับฉันผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ไม่เคยทำอะไรตอบแทนพ่อเลย ฉันไปนอนกับสี่ยที่แพพตี้ติดต่อให้ แล้วได้เงินมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลพ่อ ความรู้ของฉันตอนนั้นฉันรู้แค่ว่าขอแค่พ่อปลอดภัยแค่นั้นจริงๆที่ฉันต้องการ ถึงแม้ความรู้สึกของฉันจะเจ็บปวดก็ตาม

ตั้งแต่วันนั้นฉันกับพ่อก็มีความสุขกับชีวิตมากขึ้น เพราะพ่อได้สัญญากับฉันว่าพ่อจะเลิกดื่มสุรา และฉันเองก็สัญญากับพ่อว่าจะตั้งใจเรียน และฉันก็ได้รู้ความจริงว่าวันนั้น พ่อแค่ต้องการจะห่มผ้าให้ แต่ด้วยอาการเมาสุราของพ่อจึงล้มไปทับฉันที่กำลังนอนยุ พร้อมกับจังหวะที่ฉันใส่เสื้อสายเดี่ยวนอนฉันตกใจและเข้าใจผิดว่าพ่อตัวเองจะข่มขืน แต่ฉันขอบคุณเหตุการณ์นั้น ที่ทำให้ฉันกับพ่อกลับมาเป็นครอบครัวเล็กๆที่อบอุ่นอีกครั้ง ถึงจะไม่มีแม่อยู่ด้วยก็ตาม

เสียง.สาวสวาสดิ์

นางสาวปิยะดา เสียงสาว รหัส57210406227 ปี4 หมู่2